«بیشتر بدانید»

بـوته میـری مـرگ ماهیـچه در کـدوئیان

بـوته میـری کـدوئـیـان:

بوته میري در واقع یک نام عمومی براي تعدادي از بیماري ها با نشانه هاي مشابه است که گیاهان جوان را مورد تهاجم قرار داده و توسط چند قارچ بیماری زاي خاکزي ایجاد می شود. بیماري بوته میرى جالیز به اسامى محلی سبز خشک، داغ زدگی و آب زدگی در ایران معروف است. بوته میری گیاهان جالیزی یکی از مهمترین بیماری های خیار، انواع خـربزه و هنـدوانه و کـدو بوده کـه از دیر زمان در کـلیه مناطق کـشت این گیـاهان از جمـله خـوزستان، اصفهان، فارس، کرمان، جیرفت، تهران، ورامین، ساوه، کاشان، لرستان، قزوین، همدان، خراسان، بندر عباس، آذربایجان و مازندران شایع بوده است.

عـلائم بیمـاری:

در این بیماری بافت گیاهی بخصوص در ناحیه طوقه فرو رفته می شود. محل این فرورفتگی ابتدا سفت و نمدی می بـاشد و به تدریج نرم می شود. در اثـر این بیمـاری آوند هـای چوبی بخصـوص در نـاحیه ی طـوقه سریعـا تخـریب می گردنـد  و بوته در حالی که کاملا سر حال و شاداب است از بین می رود.

علائم بیماری ابتدا در روی پوست میوه بصورت لکه ای کوچک و فرو رفته به قطر حداکثر یک سانتی متر در قسمتی که میوه در سطح خاک مرطوب قـرار گرفته است ظـاهر می گردد. این لکـه کمی آبکی به رنگ سبز تیره می بـاشد که سپس توسـعه پیدا می کـند و به منطقـه ی وسیعی آبکی و به رنگ قهوه ای مـایل به قرمز بـا بویی نـا مطـبوع تبـدیل می شود. از ویژگی های خـاص این بیماری تاثیر گذاری آنی و سریع آن می بـاشد بطوری که بوته ها بدون اینکه کمترین علائمی از زردی داشته باشند در همان حـالت کاملا سبز و شاداب در مدت کوتـاهی از پای در می آیند. به همین دلیل به این بیماری ( سبز خشک) نیز می گویند.

      

 

عوامل ایجاد کننده بیماری:

  • قـارچpythium apanidermatum

 قارچ pythium aphanidermatum از عوامل بیمـاری می باشد. قطر ریسه متغیر (3-8 میکرون) می بـاشد. ریسه بدون دیواره عرضی می بـاشد ولی در ریسه دیواره کاذب دیده می شود. ریسه بین سلولی یا درون سلولی می باشد و هیچ مکینه ای تولیـد نمی شـود. تولید مثـل غیر جنسی با تشکیل اسپورانژ در آنهـا با قسمت های میـانی ریسه های رویشی به وجود می آیـد . پس از بلوغ اسپرانژیوم و مساعئ شدن شرایط، محتوایات اسپپرانژیوم توسط لوله ای به داخل حبابی ( وزیکول) منتقل می شود و در آنچه عمل تفکیک صورت و زئوسپورها تشکـیل می شوند. با حرکت و لرزش زئوسپورها حبـاب پـارهو زئوسپورها حباب پاره و زئوسپور ها آزاد می شوند. زئوسپورهـا لوبیایی شکل و دوتاژکی می باشند (یک تاژک پروش جلویی و یک تاژک شلاقی عقبی).

زئوسپور پس از حـرکت تبدیل به کیست شده و در شرایط منـاسب جوانه می زنند. در تولید مثل جنسی اندام جنسی ماده   ( اوگونیوم) کروی و طریق میانی یا انتهایی تشکیل میشوند. بلافاصله پس از تشکیل اوگونیوم، اندام جنسی نر (انتریدیوم) تشکیل میشود. آنتریدیوم به شکل بیضی، استوانه ای یا مثلثی و به صورت انتهایی و یا میانی دیده میشود. اووسپور بسته یه شرایط محیطی پس از دوره استراحت یا به صورت مستقیم با تولید لوله تندشی جوانه زده و تولید میسلیوم می نماید یا با ایجاد حباب تولید زئوسپور می کند. معمولا یک اووسپور کروی در هر اوگونیوم تشکیل شده و محوطه داخل اوگونیوم را پر نمی کند.

  • قـارچ phytophthora drechsleri

کلنی این قارچ روی محیط کشت مورد استفاده استفاده در مقایسه با pythium دارای رشد نسبتا کند و دارای حاشیه صاف می باشد. میسلیوم گسترده و عرض ریسه از 10-2 میکرون متغیر است. ریسه های جوان معمولا یکنواخت می باشند و بعد ها گاهی گره دار می شوند. ریسه درون سلولی و بین سلولی همراه با تولید مکینه (دکمه ای، طویل، انگشتی) می باشند. در تولید مثل غیر جنسی تولید اسپورانژ نمـوده که معمولا به شکل گـلابی یا تخـم مرغی، شفـاف یا به رنـگ زرد روشن هستند. اسپرانژیوم ها پاپیل ندارند. اسپرانژیوم معمولا انتهایی و گاهی میانی می باشند. اسپرانژیوفور حامل و تولید کننده اسپرانژیوم ها بوده، ساده یا منشعب هستند انشعابات آنها به صورت زیگزاگی (سیمپودیال) یا مجتمع یا منظم می باشند. در تولید مثل اندام جنسی ماده ( اوگونیــوم) کروي تا بیضوي شکل، معموولا صاف شفاف تا زرد رنگ است و اندام جنسی نر (آنتریدیوم ) بیضی شکل ، گرزي یـا استوانه اي کوتاه می باشد و از طرف پایین (آمفیژن ) به اوگونیوم می چسبد. اوسپور  کروی ، تقریبا بیرنگ تا مایل به زرد بوده ، دیواره صاف دارد و فضای اوگونیوم را تقریبا پر می کند (پلورتیک)

  • قـارچ phytophthora capsici

میسلیـوم گـسترده و عرض ریسه از 7-3 میکرون متغیر است. ریسه در ابتدا یکـنواخت است سپس دارایی بر آمدگی های نامنظمی می شود. اسپورانژ دارای اشکال متنـوع کروی، بیضی، لیمویی و گلابی می باشند و معمـولا دارای یک برجستگس (پاپیلا ) گاهی دو و بندرت سه برجستگی بزرگ و نیم کروی در انتها هستنددر تولید مثل جنسی به شکل اوگونیوم کـروی تا بیضی شکل، معمولا صـاف ،شفـاف تا زرد رنگ است و آنتریدی به شکـل بیضی، گرزی یا استوانه ای و گاهی بدون شکـل هندسی، به صورت میانی یا انتهایی دیده می شود و از طرف پایین (آمفیژن) به اوگونیوم می چسبد. اووسپور کروی، تقریبا بی رنگ و دیواره صـاف دارد، و فضای اوگونیوم را کاملا پر می کند. البته در مناطق و بخش های مختلف جهان ممکن است عوامل دیگری نیز وجود داشته باشد ولی بخش عمده بوته میری های ایجاد شده در اکثر نقاط جهان به ویژه آمریکا مربوط به p.capsici می باشد و در بخش های زیادی از ایران هم p.drechleri از همیت بیشتری برخوردار است. در ایران هر سه گونه از روی جالیز در مناطق مختلف از جمله ورامین ،گرمسار و کرج  جدا و بیمار یزایی آنها ثابت شده است.

چـرخه زنـدگی قـارچ:

بیماری بوته میری در تمام  مراحل رشدی گیاه قادر به آلوده کردن گیاه است. شدت بیماری بیشتر به شرایط محیطی به ویژه دما و رطوبت بستگی دارد. شدت حمله بیماری آنقدر که به فـراهم بودن شرایط محیطی وابسته است به حالت رویشی گیاه و قوی یا ضیف بودن بوته ها چندان ربطی ندارد. مهمترین اند اندام مورد حمله طوقه گیـاه است. چنانچه طوقه مورد حمله قرار گـیرد و شرایط مساعد هم فراهم باشد، در ظرف مدت کوتاهی که شاید بتوان  آنرا حتی به 48 ساعت محدود کرد مزرعه را نابود می کند. قارچ های عامل بیماری زمستان را به صورت اووسپور در خاک و بقایای آلوده می گذارنند. در شرایط مناسب اووسپور جوانه زده تولید اسپرانژ می کند. زئوسپور آزاد شده اسپرانژ در سطح میزبـان تبـدیل به کیست شده و با تولید لوله تندشی وارد سلول میزبان می شود.پس از گسترش ریسه در گیاه، قارچ با تولید مثل غیر جنسی آلودگی های ثانویه را ایجاد می کند و باعث گسترش بیماری در سطح گلخانه ( مزرعه) می گردد. آب، خاک، ادوات آلوده و گاهی حشرات ، ناقلین عامل بیماری هستند.

 

قارچp.aphanidermatum در دمای 5.7 در جه سانتی گراد شروع به رشد کرده و در 42 درجه رشدش متـوقف می شود. قارچ p.drechsleri در دمـای 5.7 تا 5.37 درجه سانتی گـراد قـادر به رشد بوده و دمای بهینه برای رشد 28 تا 32 درجه است. دمای بهینه برای p.capsici  28 تا 32 درجه سانتی گراد است و در 35 درجه قادر به رشد نمی باشد.

 

مرگ گیـاهچه (damping off)

این بیمـاری انتشار جهـانی دارد و در غالب منـاطق ایران نیز مـوجب پوسیدگی بذر، مرگ و قبل از پـا افتـادگی گیـاهچه، پوسیدگی ریشه، ساقه و پوسیدگی نرم انـدام های ذخیره ای گیاهان مختلف می شود.

 

علایم بیماری:

علایم بیمـاری بسته به سن گیـاه فرق می کند. اگر بذر گیاه حساسی، در زمین آلوده به پی تیوم، ریزو کتونیا و غیره کـاشته شود جوانه نزده، می پوسد، یا این که جوانه زده گیاهچه آن قبل از خروج از خاک مورد حمله قرار می گیرد و از بین می رود گیاهچه به علت اینکه بـافت استحکـامی آن هنوز کـامل نشده است بسیار حسـاس و مناسب برای نفوذ قـارچ می بـاشد. بنابراین سبز نشدن بذرهـای کـاشته شده، یکی از علائم آلودگی به این بیمـاری می باشد که به این مرحله از بیمـاری pre-emergence damping off  می گویند.

        

مرگ گیـاهچه ممکن است پس از خروج از خـاک صورت گیرد. در این صورت محـل طوقه و ریشه پوسیده و بسیـار نـازک می شود، به طوری که قسمت نـازک شده تحمل وزن اندام هـوایی گیـاهچه را نخواهد داشت و در نتیجه به زمین افتـاده، می پوسد. این مرحله از بیمـاری post-emergence damping میگویند

در گیاهان مسن تر علائم بیماری به صورت لکه هایی در روی سـاقه ظـاهر می گردند این لکه ها ممکن است بـه هم متصل شده، دور تا دور ساقه را بگیرنـد و ســبب مرگ گیاه شوند. ولی غالبا در ایــن گونه گیاهان ریشه هاى فرعى مورد حمله قرار مـى گیرند و علائم پژمردگى، کوتولگى و یا مرگ در قسـمت هاى هوایى از خود نشـان مى دهنـد. در سال اول کاشت حمله ایــن قــارچ کم اســت، ولی در سال هـاي بعـد خسارت آن زیاد می شود. گاهی اوقات عوامل ساپروفیت به ماهیچه آلوده حمله نموده و باعث پوسیدگی بیشتر می شوند.

               

.                                            

میوه بسـیارى از گیاهـان نظیر خیار، کلـم، سـیب زمینــى، در موقع حمل یا در انبار مورد حمله قارچ پى تیوم قرار مى گیرند. سـطح خارجى چنیـن میوه هایى از میسیلیوم قارچ پوشانده شـده، سـطح داخلى آنها آبکى مى شوند.

معمولا در اواخرفصل رشد در شرایط نا مساعد قارچ برای بقاء خود گامت نر به نام آنتریدی و گـامت ماده به نـام اگن تولید می کند و آمیزش دو گامت نر و ماده سلول تخم به نام اسپور به وجود می آید. سیکل بیماری پس از زمستانگذرانی قارچ به شکل فوق تکرار می شود.

عامل بیماری:

عامل بیمارى مـرگ گیاهچه قارچ هاى پیتیـوم، فیتوفتورا و بعضـى از قارچ هـاى خاکزى دیگر ماننـد فوزاریـوم، اسـکلرو تیـوم و ریزو کتونیا مى باشـند، ولى غالبا گونه هاى قارچ پیتیـوم عامـل مـرگ گیاهچـه هسـتند که یکى از معروفتریـن گونه هـاى آن pythium debaryanum می باشد.

                        

برخی از روش های کنترل:

– کاشت بذر در خاک ضدعفونی شده و بستر نشاء استریل و تمیز

– ضـدعفونی بذور قبل از کـاشت

– کاهش دفعات آبیارى و کاشت بذر با فاصله مناسب در خاك.

– قرار دادن سینی نشاء بر روي سکو جهت تهویه مناسب

– جلوگیري از انتقال عامل بیماري به گلخانه با رعایت اصول بهداشـتی از جمله وجـود تشتک آهک در ورودي گلخانه جهـت ضدعفونی کفـش

– ضد عفونی خاك با بخار آب داغ یا نورخورشید در روزهاي گرم تابستان

– کنترل رطوبت و دماي گلخانه

– اطمینان از پوسیده بودن کود دامی

– اجتناب از دادن کود ازته به مقدار زیاد در خاك-رعایت تناوب زراعى و آیش گذاشتن زمین

 

 

بیشتر بدانید
۱۳۹۹-۱۲-۰۳

نام علمی:  Daucus carotaخانواده ازUmbelliferae

مشخصـات گیاه شنـاسي:

بپشینه ی هویج به هـزاران سال قبل می گردد اولین بار در آسیـای مرکزی و کشورر های خاور میانه کـاشته شد. هویج های اولیه بنفش رنگ بودند. هویج گیـاهی است دو سـاله یعنی در 2 سـال اول رشد رویشی داشتـه و در سـال دوم اندام هـای زایشی آن رشد کرده و موجب تولید گل و بذر می شود، این گیاه دارای ریشه راست و ساقه بی کرک که نوع پرورش یافته آن در حداکثر نقـاط زمین کـشت می شود قسمت مورد استفـاده گیـاه هویج، ریشه و میوه و تخـم آن است. سطح مقطع آن ریشه 2 ناحیه دارد:

1 – حلقه خارجی شامل:

الف) اپیدرم نازک

ب) یک لایه سلول های چوب پنبه ای ( بیشترین بتاکاروتن)

ج) باند عریضی از آوند های آبکش ثانویه ( محل ذخیره قند)

2 – حلقه داخلی شامل:

الف) آوند چوبی ثانویه

ب) مغز هویج

لازم به ذکر می باشد عریض بودن حلقه ی خارجی و نازک بودن حلـقه داخلی از صفات کیفی هویج خوب است و نیز چوبی شدن حلقه داخلی از صفـات نا مطلـوب می باشد. در دمـای بیش از 21 درجه ریشه ها کوتاه و در دمـای کمتر از 15 درجه ریشه طویل. کم رنگ می شود. تولید در هوای گرم سبب تلخ شدن ریشه و خشبی شدن محصول می گردد.

هویج های زود رس مثل: Amsterdamer

هویج های متوسط رس ( تابستانه) مثل: Chantenay,Rothn,Juwarot

هویج های دپرس ( پاییزه) مثل انواع: Hertz Long rote ohne

خـواص داروئی:

درهویج یک نوع انسولین گیاهی وجود دارد که اثر کم کننده قند خون را دارا می باشد. بنابراین عقیده قدیمی که هویج برای مبتلایان به بیماری قند خوب نیست کاملا غلط است و بیماران دیابتی می توانند به مقدار کم از این گیاه استفاده کنند هویج با داشتن مواد مقوی و ویتامین هـا یکی از مهمترین و مفیدترین مواد برای بدن می باشد خوردن هویج مقـاومت مقاومت بدن را مقابل بیماری های عفونی بالا می برد.

مصرف هویج در برطرف کردن بیمـاری های عدم دفع ادرار، تحریک مجـاری هضم و تنفسی، سرفه هـای مقاوم، آسم، اخلاط خونی و دفع کـرم اثر معجزه آسایی دارد.

بیمـاری پوسیدگی پیتیومی هـویج

عـلائم بیمـاری پوسیدگی پیتیومی هـویج:

اولیـن عـلائم بیماری گیاهی پوسیدگی پیتیومی هویج به طور تقریبی دو الی سه ماه بعد از کاشت بذور مشـاهده می گردد. نشانه های اولیه بیماری شامل لکه های کوچک، رنگ پریده، زرد و آبسوخته روی سطح ریشه می باشد. بارزترین علامت این بیماری پیدایش نقاط کوچک فرورفته روی ریشه است، که تا زمان برداشت محصول توسعه بیشتری یافته و تیره تر میشود. بیشترین علائم بیماری در یک سوم بالایی ریشه قابل مشاهده است.به طور تقریبی اندازه ی این فرورفتگی ها بین 4 الی 13 میلیمتر متغیر بوده و لبه ی آن ها سیـاه و خـاکستری می باشد. وجود این حفره ها باعث شکستگی ریشه شـده است و به شدت کیفیت و بازار پسندی محصول را کاهش می دهد.

عـامل بیمـاری، نحوه انتشـار و چرخه زیستی پوسیدگـی پیتیومی هویج:

عـامل بیمـاری گیاهی پوسیدگی پیتیومی هویج، دو گـونه متفـاوت از قـارچ Pythium شـامل P.sulcatum و P.violae می بـاشد. شرایـط آب و هوایی نسبتـا مرطوب و محدوده دمـای ١٣ الـی ١٨ درجه سـانتی گـراد تاثیر زیـادی در رشد عـامل بیمـاری دارد. در بعضی مواقـع آلودگی های گـسترده باعث می شود تـا به طور کلی برداشت محصول فـاقد ارزش اقتصادی باشد. سرعت تکثیر و توسعه این قـارچ در خـاک های اسیدی شدت فراوانی می یـابد.

راه های پیشگیری و کنتـرل بیمـاری پوسیدگی پیتیومی هویـج:

– تنـاوب زراعی پنج سـاله با محصولات دیگر

–  کـاشت ارقام دارای مقـاومت نسبی

–  عدم کشت در زمین هـای دارای زه کش ضعیف و خـاک های اسیدی

– اجتنـاب از مصرف بیش از اندازه مواد مغـذی

– در صورت امکـان برداشت زودتر از موعد

استفـاده از بردوفیکس به شرح زیر:

– ضدعفونی بذور قبـل از کـاشت با نسبت ۵ در هزار

– ضدعفونی خـاک بلافاصـله بعد از کـاشت با نسبت ١۰ در هزار

– سم پاشی با نسبت ۵ در هزار هنگـام جوانه زنی و باز شدن اولین بـرگ ها

– سم پاشی با نسبت ۵ در هزار یک ماه بعد از باز شدن برگ ها

– تکرار سم پـاشی با نسبت ۵ در هزار با فواصـل دو هفته یک بار تا زمـان برداشت

بیماری پوسیدگی سیاه هویج ( لکه آلترناریایی)

علـائم بیمـاری:

ایجاد آلودگی در برگ و طوقه، بلایت برگ ( ایجاد لکه های قهوه ای متمایل به سیاه در حاشیه برگ ها)و در نهایت پوسیدگی در ریشه هویج می شود، از انتهای دمبرگ به هویج چسبیده به ریشه غده ای هویج سرایط می کند.

این قارچ در زمان انبار داری نیز موجب پوسیدگی در هویج می گردد.

بر روی ریشه لکـه های سیاه فرو رفته ای ظاهر می شود که با گسترش پوسیدگی، نواحی پوسیده عمیق تر شده و ریشه غیر قابل مصرف می گردد.

هویج هایی که در اثر آلودگی اولیه به این بیماری از بین نرفته باشد. در اکثر آنها یک حلـقه سیاه پوسیدگی در قسمت بالای ساقه آنها بوجود می آید که باعث کاهش کیفیت هویج می گردد.

عامل بیماری:

عـامل بیماری قـارچی به نام Alternaria است. رشته های میسـیلیوم این قـارچ با جدار عرضی منشعب و در حـالت پیری تیره رنگ می شود. کنیدیـوفورها در سطح میزبان و نسبتا کوتاه و تیره تشکیل می گردد. کنیدی ها زنجیری قرار داشته، تیره تقریبـا گلابی شکـل و دارای دیواره های عرضی و طـولی است.

چرخه بیماری:

عامل ایجاد بیماری روی بقایای گیـاهی هویج و در خـاک نیز چندین سـال می‌تواند زنده بمـاند، پس تنـاوب ضروری است. انتقـال بیمـاری از سـالی به سال دیگر به وسیـله ی بقایای گـیاهی آلوده است. کنیدی ها در داخل آب ظرف مدت یک الـی دو ساعت و در حرارت 6-34 درجه سانتیگراد و حرارت اپتیمم 28-30 درجه ظرف مدت 35-45 دقیقه جوانه میزنند میسیلیوم های قـارچ مستقیمـا از طریق بـافت کوتیکول وارد برگ یـا ساقه می گردند و لکه های مربوط به بیمـاری در شرایط مسـاعد ظرف مدت 2-3 روز ظـاهر می شود. موقعی کـه اندازه لکـه ها روی برگ به قطـر حدود سه میلیمتـر رسید، اسپورزایی قـارچ انجـام میگیرد. کنیدی های حاصـله به سهولت توسط جریان هوا منتقل شده و حشـرات نیز می توانند در انتـقال آنها نقش مهمی داشته بـاشند.

__این بیمـاری درهوای گرم و مرطـوب به سرعت گـسترش می‌یـابد.

کنترل بیماری لکه آلترناریایی یا پوسیدگی سیاه هویج؛

1) ضـدعفونی کردن بذرهـا پیش از کـاشت

2) استـفـاده از تنـاوب هـای زراعی با گیـاهان غیرغـده ای (سیب زمینی، چغندر و حتی گیـاهان خـانواده سولاناسه که به بیمـاری لکه آلترناریایی ( موجی، بادزدگی) حساس هستند)

3) مدیریت آبیـاری مزرعه و کنترل رطـوبت

4) زیر خـاک کردن بقایای گیاهی آلوده به بیمـاری بوسیله شخم بلافاصلـه پس از برداشت

5) استفاده از قارچکش‌های داکونیل ۲کیلو در هکتـار محلولپاشی، کـابریودو ۲ لیتر در هکتار محلولپاشی، سیگنـوم در آبیاری نیم کیلو در هکتار

__عـامل بیماری‌زا ابتـدا برگ های پیر و قدیمی را مورد حـمله قرار می‌دهد

__بهتـرین دمـا برای رشد و گستـرش بیمـاری ۲۸ درجه سانتیـگراد می‌بـاشد.

 

 

بیشتر بدانید
۱۳۹۹-۱۱-۲۸

شرکت گلپا صنعت ایرانیان تولید کننده ی ادوات کشاورزی از مدیریت نمایشگاه بین المللی مشهد و رئیس سازمان جهاد کشاورزی خراسان رضوی که شرکت گلپا صنعت ايرانيان را به عنوان  اخلاق حرفه اي انتخاب کردند کمال تشکر و سپاس را داریم.

بهمن ماه سال 1399

بیشتر بدانید
۱۳۹۹-۱۱-۱۲

غرفه ی شرکت گلپا صنعت ایرانیان در شانزدهمین نمایشگاه بین المللی تخصصی کشاورزی، ادوات، ماشین آلات کشاورزی مشهد

محل برگزاری: محل دائمی نمایشگاه بین المللی مشهد

زمان: 8 ال 12 بهمن ماه از ساعت 11 الی 18

  

   

   

 

بیشتر بدانید
۱۳۹۹-۱۱-۱۱

بارگیری و ارسال دستگاه های شرکت گلپا صنعت ایرانیان جهت حضور در شانزدهمین نمایشگاه بین المللی کشاورزی، ادوات، ماشین آلات و مکانیزاسیون مشهد
محل دائمی نمایشگاه بین المللی مشهد
زمان برگزاری:
۸ لغایت ۱۱ بهمن ماه
ساعت: ۱۱ الی ۱۸

.                         

.                          

 

بیشتر بدانید
۱۳۹۹-۱۱-۰۶

بخشی از آفات و بیماری های مهم کیوی

شپشک توت (pseudaulacaspis pentagona (targioni

در حـال حاضر شپشک تـوت مهمترین افت خسارت زای درختان کیوی فروت کشور است. این شپشک از حشـرات سپـردار می باشـد که در منـاطق گـرمسیر و معتـدل مرطوب دنیـا فعـال است. این افت چنـد میزبانه است و مهمترین میزبان های ان درختانی نظیر هلو- الو- گوجه -بادام – گردو- بید – زیتون- زبان گنجشک –  گروهی از درختان غیر مثمر صنعتی و حتی گل های زینتی مانند شمعدانی و یاس هستند. شپشک توت اولین بار در سال 1343 هـمراه با قلـمه های اصلاح شـده توت از ژاپن به استان گیلان وارد شد وبه دلیل عدم رعایت قرنطنه داخلی پس از چند سال به سایر استانها منتقل شد.

شکل شناسی

سپر حشره ماده گرد ولی نامنظم و معمولا به رنگ پوست گیاه میزبان است.

مـاده ها حدود 2 تا 5/2 میلی متر طول دارند. ماده های بالغ روی گیاه میزبان ثـابت هستند و بایک سپر حفاظتی پوشانده می شونـد. سپر حشره نر دوکی شکل است. پوسته لاروی حشـره نر سفید رنگ است و درمواقع الـودگی شدید مانند پوشش سفید رنگی شاخه و تنه درخت را می پوشـاند. این پوسته ها اتصـال کمی به سرشـاخه دارند و با انـدک فشـار دست یـا باد پراکنده می شوند. این وجه از تمایز بسیار مشخصی برای تفکیک و شناسایی شپشک سپردار توت از سایر سپرداران است.

زسیت شناسی

تخم هـای این شپشک زیر بدن حشـره ماده گذاشته میشود نوزادان 8تا10 روز بعد از تخم گذاری شروع به خارج شدن از تخم میکنند که پوره سن اول نامیده میشوند. پوره های سن اول به دلیل سبکی وزن ،همراه باد پراکنده میشوند .این پوره ها پس از 24-48 ساعت روی گیاه میزبان ثابت میشوند و خرطوم ظریف (استایلت ) خود را در پوست گیاه وارد کرده و در همان محل ثابت و بی حرکت شده و شروع به تغذیه میکنند.

پوره ها پس از یک الی دو روز تغذیه، پوست اندازی می کنند. در این حالت سن دوم ظـاهر می شود که فاقد پا، چشم وش اخک هستند. در این زمان پوره ها با قرار گرفتن زیر سن اول پورگی ،از بند اخر شکم خود تارهای سفید رنگی ترشح می کنند که سطح پشتی حشره به هم متصل شده و متراکم می شوند و سپر سن دوم را ایجاد می کنند . در سپردار نر پس از دو بار پوست اندازی، حشرات نر و در سپردار ماده پس از پوست اندازی ، پوره سن سه و  حشره کامل ظاهر میشوند.

.             

 

شپشک توت در شمال ایران دارای 4-3 نسل در طول سال است. با توجه به شرایط اب و هوایی نسل اول ان در اردیبهشت ماه، نسل دوم در تیرمـاه ، نسل سوم در شهریورماه و در صورت داشتن پـاییز گـرم، نـسل چهارم در اواخـر ابان ماه تشکیـل می شود.

خسارت

این افت عموما روی شاخه ها و تنه درخت مستقر و به ندرت روی برگ و میوه مشاهده میشود. شپشک توت، با فرو یردن خرطوم در بافت گیاه از شیره ان تغذیه می کند و باعث ضعف گیاه، ریزش برگ و در نهایت خشکیدگی ان شده و در حالت طغیانی با استقرار روی میوه از بازار پسندی ان میکاهد.

.                

مدیریت افت

عملیات به باغی

  • فاصله کاشت مناسب:کاشت متراکم درختهای کیوی فروت شرایط مناسب را برای فعالیت شپشک فراهم میکند. بنابرین از فاصله کاشت کمتر از 4 در 5 متر خودداری شود.
  • هرس مناسب:هرس زمستانه به شکلی انجام شود که فاصله شاخه ها در طرفین بازوهای اصلی درخت حداقل 20 تا 40 سانتی متر از یکدیگر فاصله داشته باشد.

3-حـذف شاخه های الوده به شپشک: در هرس زمستـانه شاخه های الوده به شپشک حذف و از داخل باغ بیرون برده شود که در کاهش جمعیت افت موثر است.

4-رعایت اصول صحیح مصرف اب: رطـوبت بیش از حد در محیـط باغ، شرایـط را برای افـزایش جمعیت شپشک فـراهم می کند. بنابرین با مصرف درست میزان اب مورد نیـاز و تنظیم دوره ابیاری در تابستـان می توان از افزایش جمعیت افت جلوگیری کرد.

کنترل مکانیکی

پاک کردن افت از روی تنه و شاخه های درختان الوده با استفاده از گونی کنفی و وسایلی نظیر ان در کاهش جمعیت افت بسیار موثر است.این روش در باغ های کوچک امکان پذیر است

کنترل بیولوژیک

حفظ و حمـایت دشمنـان طبیعی افت: دو گنه زنبور پارازیتویید به نام های PROSPATELLA BERLESEL و APHYTIS PROCLIA به عنوان دشمنان طبیعی غالب روی این افت در مازندران فعالیت می کنند. این زنبور ها در طبیعت بیشتر نسل سوم افت را که در شهریور ماه ظاهر میشوند از بین میبرند. برای افزایش جمعیت این دشمنان طبیعی در باغ لازم است که انها مورد حمایت قرار گیرند تا افت تحت کنترل باشد.

در این ارتباط شاخه های الوده به افت که توسط زنبور پارازیته شده اند در فصل زمستان هرس و در باغ نگهداری میشوند تا زنبور ها دوره زنگی خود را طی کرده و خارج شوند. سپس این شاخه ها قبل از شروع فعالیت اغت در اواخر اردیبهشت مـاه سال بعد باید از باغ خارج و معدوم شوند.

.          

کنترل شیمیایی

کنترل این افت به وابسطه داشتن سپرحفاظتی سخت و مومی و نیز چند میزبانه بودن ان بسیار مشکل است. سمپاشی در باغ های به شدت الوده بلافاصله پس از هرس زمستانه کیوی ( از 15 دی تا 16 بهمن ) بایکی از سموم رایج همراه با روغن ولک به میزبان یک تا دو درصد توصیه می شود.

در صورتی که باانجام موارد توصیه شده در بالا جمعیت افت در طول فصل رشد زیاد باشد لازم است سمپاشی صورت گیرد. مناسبترین زمان کنترل شیمیایی افت با یک حشره کش مناسب هنگامی است که حداکثر پوره های سن یک از تخم خارج شده و روی شاخه ها حرکت میکنند.

لازم به ذکر است که پوره های سن یک شپشک در نسل اول اوایل خرداد ماه از تخم خارج میشوند این زمان مصادف است با اوج باز شدن گل های کیوی فروت که نیاز به عمل گرده افشانی دارند. بنابرین با توجه به این هم زمانی مبارزه شیمیایی با نسل دوم و سوم افت به صورت موضعی و در کانون های الوده انجام شود.

تریپس گلخانه heliothrips haemorrhoidalis

تریپس گلخـانه دارای بیش از 100 میزبان به خصوص محصولات گلخـانه ای و درختچه هـاست و روی میزبان هایی مانند: ازالیا بگونیا اووکادو مرکبات نخل رز تاکهای لنگور و کیوی فروت وجود ندارد بلکه بیشتر رویش های انبوه جاهای خنک سایه و کاملا مرطوب را ترجیح میدهد.

این افت برای اولین بار در سال 1380 از منطقه خشکداران تنکابن گزارش شد.درحال حاضر از باغ  های کیوی سایر شهرهای غرب استان مازندران نیز گزارش شده است.

شکل شناسی

حشرات بالغ تریپس سیاه رنگ هستند و ظاهری راه راه دارند. انها کوچک و باریک هستند و حدو 2/5 میلیمتر طول و 3/0 میلی مت عرض دارند. انها کوچک و بـاریک با قاعده پهن دارند و پاهایشـان زرد رنگ است. تخم های خیلی کوچک موزی شکل و به رنگ سفید هستند. پوره هـا رنگ پریده و غالبـا سبز یا تقریبـا شفـاف بـا چشمـانی قرمزنـد و از نظر شکل شبیه حشرات کامل ولی کوچکتر و فاقد بال هستند شفیره و پیش شفیره زردرنگ تقریبا فاقد حرک و دارای چشم های قرمز رنگ میباشند. حشرات کامل و پوره ها قطرات مدفوع را انتهای بدن خود حمل میکنند

زیست شناسی

هر تریپس ماده حدود 50-25 تخم میگذارد. در شرایط مساعد زمان لازم برای تفریح تخم ها 20-17 روز است. سنین پورگی افت 13 روز و مراحل پیش شفیرگی و شفیرگی 5 روز است. این افت از زمان میوه دهی گیـاه وقتی میوه ها به اندازه فنـدق شدند روی برگهای کیوی ظاهر می شود و تغذیه خود را از محل اتصال برگ به دمبرگ اغاز میکند.

این افت در شرایط اب هئایی مازندران 4 نسـل در سال دارد. تراکم افت در مـاطق دشت که معمولا از دمای بالاتری برخوردار است بیشتر از مناطق کوهپایه است.

خسارت

تریپس با تغذیه از سلولهای اپیدرم برگ کیوی فروت که حاوی کلرفیل و رنگدانه هستند باعث نقره ای یا قهوه ای شدن برگها در اواخر تابستان یا اوایل پاییز می شود. نواحی اسیب دیده غالبا خالدار با لکه های تیره می باشد که ناشی از باقیمانده مواد مایع مدفوع افت است.

مدیریت کنترل افت

عملیات به باغی

1-هرس:انجام به موقع هرس زمستانه و تابستانه برای حذف بقایای الوده روی درخت و همچنین نوردهی به انهاست که موجب کاهش جمعیت افت درسال بعد میشود.

2-حذف علف های هرز باغای کیوی و میزبان های تناوبی ترپس از راهای موثر کاهش جمعیت افت است.

کنترل شیمیایی

سم پاشی علیه این افت معمولا در دو نوبت به فاصله 15 روز از یکدیگر است.توصیهمیشود که سم پاشی به صورت تناوبی با استفاده از حشره کش ها از دو گروه مختلف انجام گیرد.دقت شود که در زمان سم پاشی سطح زیرین برگها نیز اغشته به سم شود.

بیشتر بدانید
۱۳۹۹-۱۱-۰۵

 

منتظر حضور گرم شما عزیزان در شانزدهمین نمایشگاه بین المللی کشاورزی، ادوات، ماشین آلات و مکانیزاسیون، نهاده ها تجهیزات گلخانه ای و سیستم آبیاری مشهد هستیم.

محل برگزاری: مشهد محل دائمی نمایشگاه بین المللی مشهدسالن فردوسی

زمان: 8 الی 11 بهمن ماه

ساعت: 11:00 الی 18:00

بیشتر بدانید
۱۳۹۹-۱۰-۳۰

مقدمه

بيماري پوسيدگي ريشه و طوقه كيوي اولين بار توسـط بينش و پورعبداله (1368) از مازنـدران سپس توسط هوشيـار فرد و پورعبـداله (1387) از يک نهالستان كيـوي در منطقه بندر انزلـي (روستاي  خميـران)  گـزارش  شد. ميزان  آلودگي در برخي ازنهـالستان تا بيش از 30 درصـد برآورد گرديـده است.اندام تكثـيري قـارچ عامل بيمـاري در خاك استـو مي توانــد پس از برخورد قطـرات آب بــاران يا آبيـاري باراني با سـطح زمين، به اطـراف پراكنـده شود و طـوقه كيـوي را آلـوده كند.آلودگي نهـال هايي كه پايين تر و نزديک به سطح خـاك پيوند شـده اند ،شــايع تـراست.

علائـم بيمـاری

علائم، ابتدا به شكـل لكه هاي قهـوه اي تيـره تـا سـياه رنگ در نزديكي طوقه مشـاهده مي شود كه در زير ايـن لكـه هـا بافـت پوست تغيير رنگ داده است.اين تغيير رنـگ بتدريج گســترش يـافته و بـاعث تغيير رنگ بافت كامبيوم و حتـي قسـمت چـوبي بافت طوقه نيز مي گردد.

تـرك و تركيـدگي پوسـت طوقه در مراحل اوليه آلودگي ديده نمـي شود ولـي كن، پـس از مدتي ترك خوردگي هاي پوست طوقه و اسـننجي و مرطـوب شدن بافت آن به همراه ترشح صـمغ ظـاهر مـي شـو د. زمــاني  كه، آلودگي دورتادور طوقـه درخت (يا نهال) را فرا بگيرد تدريجاً باعث خشک شدن و از بين رفـتن آن خواهـد شـد. پوسـيدگي ريشه (لهيـدگي پوست ريشه) معـمولاً در خـاك هاي سنگيـن كه يا اكسيژن نـداشته و يا زهكش براي خـرو آب اضافي ندارند ايجاد مي شود.

     

در چنـين حـالتي كنـد شـدن رشد درخت (يا نهال) و زردي و ريزش برگ ها اتفـاق مـي افتـد. ممـكن است كه، ريشه هاي پوسيده مورد حملـه سـاير عوامـل قارچي خاكزي قرار گيرند.مـدت زمـان نـابودي نهـال هـا (يـا  درختان) در اثر اين بيماري به عوامـل مختلفـي بسـتگي  دارد. دماهاي خنک تر و رطوبت بالاتر در زمستان و بهار براي توسعه بیماری مطلوب است.در گيلان، علائم در بهار بصورت كـاهش رشد شاخساره هاي انتهايي، كوچكي اندازه و زردي يا پژمردگي برگ ها و تا پوشش باز درخت و در اواخر بهار و تابسـتان بـه دليل افزايش دما و تنش رطوبتي ،توقف ناگهاني رشد، خشـک  شدن و زوال درختان (يا نهـال هـا) بيمـار و ريـزش بـرگ هـا تشديد مي گردد.

در حالتي كه،شرايط آب و هوايي و خاك براي رشد قارچ عامل بيماري مناسب باشـد ،درختـان  در طول مدت يكسال كاملاً خشک خواهند شد. البته ممكن اسـت  كه، درختان بيمار در طي چندين فصل زراعـي، تـدريجاً دچـار زوال شوند

عامل بيماری

عمــدتاً گونــه هــاي قــارچيPhytophthora citrophthora ، Ph. cryptogea،Ph. Megasperma،Ph. Drechsler و Ph. Cinnamomi به عنوان عوامل مهـم پوسـيدگي ريشـه و طوقه كيوي در كشور و دنيا شناخته شده اند. قارچ فيتوفترا در خـاك  اسـت (خـاكزي)  و مـي توانـد از طريـق آب آبياريو بارندگي (پاشش قطرات باران)، ادوات كشاورزي (بيل، قيچي، اره، تيلر) و نهال آلوده از يک منطقه به منطقه ديگر و از يک درخت به درخت ديگر منتقل شود.

عوامل مهمي در آلودگي اوليه نهال يا درخت نقش دارند که عبارتند از:

1-رطوبت خاك: قـارچ  فيتـوفترا در رطوبـت بالا و بـويژه در زمين هـاي رسي كه رطوبت بيشتـري را در خود نگه مي دارند و زهكشي ظعيـف است (خـاك اشباع) فعاليت قابـل ملاحظـه اي دارد. احتمال وقوع بيمـاري پوسيدگي ريشه و طوقـه در باغـات تسطيح نشـده و نـاهموار  بـدليل جمـع شـدن آب بيشـتر در قسمت هاي پست تر، زيادتر است. همچنين، بـارش هـاي شـديد زمستانه و پاييزه باعث آبگرفتگي پاي درختان و افـزايش خطـر بيماري پوسيدگي طوقه و ريشه مي شوند.

2-درجه حرارت: چنانچه درجه حرارت محيط درفصل بهار پايين باشد امكان آلـودگي بيشـتر خواهـد بـود. دماهـا ي بـين 15 تا 23 درجه سانتي گراد شدت بيماري را افزايش مي دهند.

3-كوددهي: مصرف بـيش از حـد كودهـاي حـاوي نيتـرو ن موجب نرمي بافت و فراهم آمدن شرايط تنش پذير مي گردد  و ميتواند باعث ايجاد ترك هايي ريز در قسـمت ريشـه و طوقـه  درخت شود كه محل ورود قارچ خواهد بود. به طور كلـي ،هـر عاملي كه ايجاد زخم در ريشه يا طوقه نمايد در آلودگي اوليـه تاثير دارد.

4-اسيديته خاك: ميزان اسيديته خاك نيز درزنـده مـاني و فعاليت اسپورهاي قارچ در خاك موثر است. در اسيديته كمتـر از 5/4 آلودگي جزئي و در خـاك هـايي بـا اسـيديته 4/7-4/5 آلودگي شديد است (اسيديته مناسب خاك براي كيوي حـدود  5/6 مي باشد).

راهبردهای مديريت بيماری

معالجه درختان بيمار تا حدودي دشوار و مستلـزم هزينه وصرف وقت زيادي است. راهكار هاي كنترل بيماري پوسيدگي فيتوفترايي ريشه و طوقه كـيوي بر پيشگيـري و مديريت آب ها استوار است.

لذا بايستي با رعايت نكات ذيل از بيماري پيشگيري نمود:

الف) اقدامات زراعي و بهداشتي

1-آگـاهي از سابقه كشت زمين: احـداث نهالسـتان كيـوي در زمين هايي با سـابقه كشت درخت (مانندمركبات) يـا گياهـان جاليزي (مانند هندوانه)، نيازمند مراقبت ويژه است. نهالستان ها بايد حدالامكان درزمين هايي احداث شوند كه قبلاً يا كشت نشده و يا غلات كشت شده باشد.بايد از كاشت نهال در زمـين هايي كه داراي درختان كيوي چند ساله است به علـت نياز آبي متنـاوت آنها، خـودداري گردد. كاشت نهال در چمنزار به شرطي كه اطراف تنه نهال عـاري از چمـن و علـف هـاي هـرز باشـد، توصيه مي شود.

2-كاشت ارقام مقاوم(متحمل)يا نيمه حساس: ارقـام متتلف كيوي به لحاظ حساسيت نسبت بـه بيمـاري متنـاوت هستند. كيـوي در برابر قارچ فيتوفترا متحمل ولي نسبت به آب گـرفتگـي حسـاس اسـت. گونه Ph. Cryptogea باعث پوسيدگي شديد ريشـه و طوقـه و گـونـه Ph. Citrophthora (شـايع در كـشور) بـاعث پوسيدگي متوسـط تا شديد ريشه در ارقـام هاي وارد،برونو و آبـوت مـي شـود. رقم هايوارد در مقايسه با ارقام برونو و آبوت مقاومـت بيشـتري بـه پوسيدگي ريشه و طوقه در اثر قارچ Ph. Megasperma دارد.

3-تهويه خاك: زمين نهالسـتان كيـوي بايـد داراي زهكـش سطحي و زير سطحي مناسب بوده و ماندآب نداشته باشد.

4-كـاشت نهال سالم و گواهي شده: بايـد از پايـه مقــاوم و نهال سالم و غير آلوده براي احداث باغ كيـوي اسـتفـاده گـردد (نهال سالم داراي شاخه بندي و حجم ريشه اي مطلوب اسـت.) مايه قارچ ممكن است از راه خاك، آب و نهال هاي آلوده به بـاغ منتقـل شــود (ممكن است كـه، آب رودخانه ها، كـانال يـا استترهايي كه براي آبياري استفـاده ميشود به انواع گونه هاي قارچ فيتوفترا آلوده و منبـع آلودگي براي باغـاتي  كه ازآب آنهـا آبياري ميگردند، باشد.)

5-عـدم كـاشت سبـزی، صيفي و جـاليز درباغ های كيوی: بايد حـد الامكان از كاشت اين نوع مـحصولات خودداري شود زيرا، آبياري اين محصولات مانند هندوانه و فلفل باعث تشديد پوسيدگي فيتوفتورايي طوقه و ريشه ميشود.

6-آبيـاری مناسب: تنظيم دور آبياري و ميزان آب، به طوري كه از پيدايش حـالت اشباع خاك براي مـدت طولاني (بيش از 24ساعت) جلوگيري شود. دوره هاي متوالي غرقـاب شدن خاك مثلاً بر اثر آبياري بيش از اندازه و نيز آبياري زياد بعد از يک دوره خشكي خاك، شرايط مساعدي را براي وقوع بيماري فراهم مي سازد .بهتر است آبياري در دفعات بيشتر ولي زمان هاي كوتاه انجام شود.

دقـت در روش آبياري بـاغ به طـوري كه، آب به صورت گـودال در پاي درخت جمع نشود، اهميت دارد. بارش هاي مـداوم همـراه با بادهاي شديد باعث انتشـار آلودگي قارچي از خاك به ميوه ها و پوسـيدگي و ريـزش ميوه هامي شود. در آبياري قطره اي، قطره چكان ها و يـا آب  پاش هاي آبياري باراني را بايد بنحوي تنظيم كرد كه، آب روي تنه و طوقه نريخته و يا در اطراف طوقه جمع نشود

7-تقويت درخت ها با كود دهي: در طـي مدت معـالجه درختان بيمار،مي توان ازكودهـاي حاوي پتاسـيم، فسفر و فسنيت استفاده كرد. همچنين در برنامه كودي باغ بهتر اسـت  كه، كود شيميايي دي آمونيوم فسفات بجاي اوره، مصرف گردد.

8-كنترل علف های هرز: تقويت درختان از طريق كنترل علف هاي هرز اطراف طوقه و سايه انداز درختان بايـد انجـام گيـرد.

كنترل علف هاي هرز اطراف تنه درخت به جلوگيري از ايسـتادن آب و اشبـاع شدن خاك كمک مـي كند. كاشـت محصولات زراعي پوششي ماننـد شبدر سـنيد (Trifolium repens L.) علف بره سر (فتوك،فسكيوي قرمز) Festuca rubrarubra L. فستوكاي بلند(Festuca arundinacea) ماشک گل خوشه اي (Vicia villosaRoth.) به كنترل علف هاي هرز و نفـوذ آب در خـاك در نزديكـي پـاي درختان كيوي كمک مي كند.

9-عمـق كاشت مناسب: از عميق كاشتن نهال ها خودداري شود، به طوري كه در زمان كاشت نهال، فقط ريشه زير خاك قرار گيرد و محل اتصال پايه و پيوندك بالاتر از سطح خاك و طوقه آزاد بـاشد (بايد از انبـاشتن خاك و كود در اطراف طوقه جداً خودداري گردد) همچنيـن، كـاشت عميـق نهـال و زير خـاك شدن طوقـه، عـامل نرسيدن اكـسيژن كـافي به ريشه، عـدم رشد مطلوب درخت (يا نهال)، افزايش رطوبت درمحل طوقه و بالاخره منجر به حمله عوامل قارچي و مرگ نهال (يا درخت) خواهد شد.

10-جلوگـيری از زخمي شـدن طوقه يا ريشـه: در مـوقع عمليـات زراعي مانند استفـاده از كولتيواتور، سله شكني و يا و جين مكـانيكي علف هاي هرز، بايد مواظب بود تا زخم يا خراش در قسمت طوقه يا ريشه كيوي ايجاد نگردد.

11-محافظت در برابر سرمازدگي:  نهال ها يا درختان سرمازده در برابر بيماري حساس تر هستند. اين احتمال وجود دارد كه، دماي هوا در زمستان به 4-0 درجه زير صفر و يا حتي پايين تر برسد و بايد اقداماتي را براي حناظت نهال (يا درختان) كيوي در برابر سرمازدگي انجام داد. در صورتي كه سطح باغ در زمستان از علف سبـز پوشيده باشد بهتر نسبت به سرمـا مقـاومت مي كند. مقاومت درختـاني كه به هر علتي ظعيف شده باشند در برابر سرمـاي زمستانه كمتر مي شود. مصرف کودهاي دامي نپوسيده و كودهاي ازته (مخصوصاً اوره) توسط باغداران باعث افزايش حسـاسيت درختان (يا نهال ها) نسبت به يخبندان هاي پاييزه (از اواسط آبان تا آذرماه) و زمستان شده و طوقه آنهـا دچار تركو پوسيدگي مي گردد.

همچنیـن، باغـاتی كه داراي زهكـش ضعيف يـا فـاقد زهكـش هستند و يـا دچـار آفـت زدگي شده انـد ،در برابر سرمـا و يخبندان حساس تـر مي باشند. لـذا، توصيه مي شود دور طـوقه و تنـه درختـان (يا نهـال ها) تا ارتفـاع 50 سـانتي متر از اواخـر پـائيز تا اوايل بهـار با گوني يا پلاستيک سيـاه پوشـانده شود. احداث باغ كيـوي در كنـار جنگـل هـا، رود خانه هـا، بركه ها و كنـار سواحـل كه داراي هواي مرطوب و نقطه شبنم بالا هستند آسيب هاي سرمازدگي را كاهش ميدهد. پاشيدن آب بر روي شـاخه هاي درختـان كيوي در دماي صفر درجه سـانتيگراد با استفـاده از سيستم آبيـاري بـاراني (overhead sprinkler system) و يا محلـول پاش ها به كـاهش خسارت سرمازدگي و يخبندان كمک مي كند.

12-ضدعفوني ادوات باغباني: قيچي يا اره باغباني در زمان هر شاخه  با استناده از وايتكس (25/5 درصد هيپوكلريت سديم) يا اتانول 70درصد (مدت 20ثانيه) ادعنوني شوند.

ب)كنترل شيميايي

1-ضدعفوني ريشه نهال های خريداری شده: ريشه  نهال ها قبل ازكاشت با  قارچكش هاي مناسب مانند بردوفيكس (با نسبت 10در هزار) ضدعنوني و سپس كاشته شود.

2-ضدعفوني خاك و يا خاك خيااني با قارچکش ها : درمراحل ابتدايي آلودگي قارچ فيتوفترا ميتوان از قارچكش سيستميک متالاكـسيل (ريدوميل، Ridomol Gold SL ) بميزان 320 – 160گرم/ 160 ليتر آب طي دو نوبت در پاييز بعد از برداشت محصول و سپس در اوايل بهار و يا تركيبات شيميايي بنام فسنيت پتاسيم (آگرينو ) و 50 ActigardWG plant activator Actigard به صورت خـاك خيسـاني يا گـرانول پاشي در خـاك اطـراف طـوقه درختـان بيمـار استفاده کرد. همچنين، خاك خيساني با استناده از قارچكش هاي فوزتيل-آلومينيوم (Aliette ،حركت سيستميكي در آوند چوب و آبكش، حركت دو طرفه در گياه( اتازول، پروپامو كارب )حركت در آوند چوب، حركت از پائين بطرف بالا در گياه)،پروپاموكارب آلومينيوم هيدروكلرايد+ فوزتيل (پريويكور انرژي SL 840 ،فرمولاسيون مايع قابل حل در آب)، درسايه انداز درختان موثر خواهد بود.

3-ضدعفوني محل پوسيدگي طوقه: در صورت مشاهده هرگونه ظعف و پژمردگي دربرگ درختان، سريعاً نسبت به بررسي ريشه و طوقه اقدام شود.

بايد قبل از پيشروي بيماری و درختان، نسبت به مبارزه با عامل بيماري اقدامات لازم بشرح ذيل انجام شود:

در شـرايـط ابتلاء درخت كيوي به بيماري، بايد خاك اطراف درخت را كنار زد و توسط يک بر محل زخم طوقه را تميز نمـود. آنگاه تمام قسمت هاي آلـوده و قهوه اي رنگ چوب ريشـه و طوقه را بايک چاقوي تيز تراشيده تا اندازه اي كه به بافت زنده و سالم درخت رسيد.سپس محل تراشيده شده  را با سموم مسي مانند كوپراويت به مقدار 100 گرم/ يک ليتر، اكسي كلرور مس پنج درهزار،خمير بردو غليظ دو درصد يا بردوفيكس غليظ ضد عنوني و پس از خشک شدن با چسب باغباني پانسمان كرد.

روش تهـیه مخلــوط بردو:

مخلوط بردو، مخلوط محلـول سولفات مس و دوغاب هیدراکسید کلسیم است. براي تهـيه خمير بردو، دو كيلوگرم سولفات مس و دو كيلوگرم آهک را در ظروف جداگانه به ترتيب با 8 و 4 ليتر آب بصورت محلول (دوغاب) درآورده و سپس به آرامي و در حالي كه محلول آهكي بهم زده مي شود، سولفات مس روي آن ريخته شود.سمپاش بايد مجهز به همزن خوب باشد تا از ته نشين شدن متلوط جلوگيري شود و يا هر چند دقيقه بايد مخلوط را با بيل يا چوب همزده شود.

4-محلول پاشي شاخ و برگ و تنه: محلول پاشی برا استفاده از قارچکش فوزتیل آلومینیوم (Aliette ،آلیت بره نسبت 5/1 در هزار،) قارچکش-باکتری کش سیستمیک OxiPhos ترکـیب اسید فسفـرو +پراکسید فعـال) به میزان 2-1 لیتر/ هکتـار و یا ترکیبـات فسفیت پتاسیـم (آگریفوس) طی دو نوبت بمیزان  3-5/2 در هرزار و50WG Actigard (این ترکیب قابل اختلاط با حشره کش های خیلی قلیایی و روغن های  معدنی و قارچکش های مسی نمی باشد) تا حد زیادی درجلوگیری ازپیشرفت بیماری پوسیدگی طوقه و ریشه موثر است.

بیشتر بدانید
۱۳۹۹-۱۰-۲۲